Nie ma Cię jeszcze na Pasjoneo?
Załóż darmowe konto!
1 z 4 tekstów będących konkursowym zestawem ;) w oparciu o wers "diamentowy krążek księżyca"
26.04.2011 20:36
Poezja, literatura /
wiersze
Niespodziewanie
na mych ramionach
niebo chciało odpocząć...
Bez ceregieli,
bez zbędnych tłumaczeń
mieszać zaczęło
w prostej mej duszy.
Szczęścia dotknęłam,
od tak – jak strumienia,
co przez palce przepływa
i ślad nikły zostawia.
Ujrzałam nadzieję,
która tak dawno
mnie osierociła...
Zapomniałam
jak dobrze było
pod jej skrzydłami.
Podchodzi coraz bliżej,
jej piękne lico
- diamentowy krążek księżyca
już nie drży
na niespokojnej tafli oczekiwań...
Pani Patrycji (01.02.11’)
wiersz konkursowy "wyleczeni z nienawiści stajemy"
26.04.2011 20:34
Poezja, literatura /
wiersze
Zmarszczkami usiane, wyblakłe kartki
nie chcą już przypominać
o szwach w duszy,
ciemny tusz
ulotnił się, rozproszył
jak dawno odrzucona
nienawiść...
Czarno-biały świat fotografii
z zaskoczenia
przyoblekł się w kolorowe barwy,
nie pozostawił
suchych, drażniących wspomnień.
Radośnie,
wznosząc ku niebu wzrok,
bezszelestnie
wyleczeni z nienawiści stajemy...
Z nową siłą,
co serce do życia pobudza,
w podskokach
witamy się ze szczęściem!
Dla Bożeny (12.01.11’)
kolejny tekst na konkurs z użyciem wersu "trzymając niebo w garści"
26.04.2011 20:32
Poezja, literatura /
wiersze
Przez ramię rzucić kamyk
wyrażając chęć powrotu...
Wskazówki zegara
wstrzymać choć na chwilę.
Pospiesznie pobiec wstecz,
gdzie rzeka swój początek ma
-patykiem zmienić jej bieg
i szczęśliwe utworzyć meandry...
W kalendarzu
zachować tylko piękne dni,
a resztę spalić na stosie
za ból...
Biegnąc
pośród życzliwych myśli,
trzymając niebo w garści
do szczęścia wyciągnąć ramiona...
Pani Teresie (01.02.11’)
26.04.2011 20:30
Poezja, literatura /
wiersze
Gdy noc mnie rozmarza
i wśród wielu gwiazd
jest gwiazda Betlejemska
zapominam co to strach i lęk...
Cicho, by nikt nie zauważył
siadam na skraju nieba i piekła,
wertując stosy szczęśliwych wspomnień
pamiętam
jak wtuleni w pragnienie miłości
trzymaliśmy za ręce bałwana
i nie usłyszałam
„tyś jedną jedyną”,
co wiecznie powtarzałeś
plastikowej blondynce...
Odejdź, chcę zapomnieć!
(12.01.2011’)
18.12.2010 12:30
Poezja, literatura /
wiersze
Oczu radości
zamknąć nie mogę,
gdy światu chcą mówić
o pięknie, które widzą…
Nie ukryję
uciechy serca,
gdy szczęście
ludzki uśmiech mi przynosi…
Nie zachowam
dla siebie wyjątkowości
o której szepcze mi świat…
Nie będę egoistką…
Podzielę się
(15.03.10’)
18.12.2010 12:27
Poezja, literatura /
wiersze
W chmurach
Zdarzyć przed kolejnym poruszeniem
wskazówki zegara,
kilkakrotnie przejść przez życie,
gdy inni są już na mecie
- wyśmiać ich zastanowienie.
Zachłannie zrywać owoce
bez analizy ich trującego wnętrza,
kolekcjonować wielkie przeżycia,
nie mając czasu na skruchę
- kolejny raz połykać strach.
Zrozumiawszy bezsens swego istnienia
przynosić w dłoniach kłamstwo,
by nic nie rozumieć,
żyć w wymyślonym świecie do dnia,
gdy z głowy zadartej wśród chmur
ręka boska
brutalnie
ściągnie te brudne okulary.
(10.05.10’)
03.12.2010 08:48
Poezja, literatura /
wiersze
O Radości,
co nieustannie
do bram mej duszy
kołaczesz!
Cóż chcesz mi powiedzieć ?
Czym strugi łez
otrzeć z policzka?
O Radości,
co rozumowi pozwalasz zapomnieć,
co to ból, smutek,
odrzucenie!
Czym zasłużyłam
na Twoje przybycie?
Jakże to być może,
iż bez zaproszenia
do mnie przychodzisz?
O Radości!
Jak dobrze, że jesteś!
Wejdź proszę
bez zakłopotania!
(02.12.10’)
30.11.2010 09:32
Poezja, literatura /
wiersze
W szaleństwie codzienności
gnani nurtem pragnień,
wśród kolców nienawiści
czekając na wygnanie…
W pustych sercach
nie znajdując
prostego zrozumienia.
Pod lawą szpetnych kłamstw
w nicości
zapadając się…
(28.10.10’)
29.10.2010 15:43
Poezja, literatura /
wiersze
Bez przewodnika i mapy
własną kroczysz drogą
i własny posiadasz jej kodeks.
Spokojnie, lecz zachłannie
przyciągasz kolejne dni,
by strugi deszczu
zbyt szybko nie zatarły ich śladu.
W promiennych uśmiechach
zaklinasz swój czar,
czym delikatnie
grube kruszysz lody.
Myśli skrzydlate
zdradzają Twe wnętrze,
oczy szepczą o pragnieniach…
W łańcuchu głuchych chwil
znalazłam z Tobą język,
bo krystaliczna prawdy nić
wystarczy,
by na rozdrożu
we właściwym kierunku pójść
z wiatrem codzienności
do snu kołyszącym…
Kochanej Pani Patrycji (28.10.10')
16.10.2010 10:11
Poezja, literatura /
wiersze
Na kamieniu usiadła
ma dusza przy Tobie,
odpocząć chciała przez moment,
poczuć ciepłe promienie
radości
i dłoń tak bliską
pomagającą nie czuć samotności.
Usiadła zamyślona
nad ludzką małością,
marnością ciała,
wnętrza ułomnością…
Złapała Twoją duszę za rękę
przytuliła serdecznie
i zapomnieć pozwoliła
potęgę osamotnienia…
Pani Teresie (02.03.10’)
24.09.2010 20:17
Poezja, literatura /
wiersze
Różne oblicza
W uschniętych płatkach róż
wśród traw,
w łamanych pod stopami
gałęziach na zboczach,
pomiędzy kamykami trudów
w rzece życia,
wśród ptaków najmniejszych
oczekujących na wiosnę,
w szumie nagich drzew,
co odzienie wiatrowi oddały,
w chłodzie poranka,
co łzami rosy podsyca istnienia,
w ramionach dziecka,
co świat dopiero poznaje,
w oczach zakochanych,
co o namiętności szepczą…
Idealne piękno
natura
życie
(18.08.2010r.)
20.09.2010 17:44
Poezja, literatura /
wiersze
Choć promień źrenice
bezwładne otwiera,
choć bez uprzedzenia
do serca się wdziera,
choć szare komórki
pragnie rozruszać,
choć do kochania
serce próbuje zmuszać,
choć zieleni trawy
piękno pokazuje,
choć w muzyce radość
delikatnie ujmuje,
choć całego świata
dobrem swym nie poruszy,
wciąż cierpi bezinteresownie
podobnej szukając duszy…
(20.09.2010r.)
12.03.2010 19:29
Poezja, literatura /
wiersze
Skutecznie zabijana ambicja
obojętnością postaw ludzkich.
Gaszone przez pieniądz
myśli o zmianie.
Uwiązana jak pies,
niezdecydowana w którym kierunku biec,
z ograniczoną wolnością
i zaciśniętą, domową obrożą
zasypia…
12.03.2010 19:27
Poezja, literatura /
wiersze
Zmieniony twór
Boże, czy rozpoznasz ten świat
kiedy przybędziesz?
Czy w oklejonych spalinami liściach drzew
dostrzeżesz swoje dzieło?
Ojcze, czy poznasz istoty,
które stworzyłeś?
W ludziach – marionetkach globalizmu
głos Twój w oddali zanika…
tłumi go pył codziennych spraw.
Boże!
Jak ciężko brnąć w smole życia!
Oddychać kwaśnym powietrzem…
Czy poznasz mnie, gdy przybędziesz?
02.03.2010 20:09
Poezja, literatura /
wiersze
Głuche wołanie nagich drzew
wędruje za oknem
upada
wspina się po skałach
tonie
marznie w brudnej kałuży.
Głuche wołanie ludzkich serc
spaceruje za oknem
biegnie
rozbija się o mur
niknie
zapomniane rozprasza się w mroku…
Głuche wołanie wierszem pisane
śpi
leży skulone
płacze
drży
prosi o chwilę uwagi…
Głuche wołanie
powinno być usłyszane
