O właściwym dobru możemy mówić dopiero wtedy, gdy zabezpieczone jest dobro
wszystkich, albowiem harmonia części jest harmonią całości - taj jak część jest obecna w całości tak i całość winna być obecna w części.  Natomiast dobro jednego
powodujące zło drugiego nie jest dobrem, lecz pozorem dobra /Św. Tomasz z Akwinu/
Dobro jako rodzaj transcendentaliów jest tym, co przynależy bytowi.  Jest określone
jako zgodność bytu z dążeniem.  Dobro udziela doskonałości bytowi zarówno przez swą treść, jak i przez swoje istnienie. 
Jezus powiedział! "Jeśli wiesz co czynisz - jesteś zbawiony! Jeśli jednak nie wiesz co czynisz - jesteś przeklęty!""A ponad wszystko miejcie miłość, która jest węzłem
doskonałości".
Istotą dobra jest utrzymywać życie, sprzyjać życiu, pomagać życiu rozwinąć swoje
najwyższe wartości. 
Podstawową zasadą etyczną jest zatem "cześć dla życia" /A.Shweitzer /.
Człowieka wyróżnia spośród wielu innych istot wielowymiarowość egzystencji,
możliwość partycypacji w różnych sferach zhierarchiwizowanej rzeczywistości.
Jednak czynnikiem umożliwiającym taki proces jest odpowiednie wychowanie.
Poprzez umiejętną troskę o duszę i konsekwentne odwracanie się od świata
pozorów, kształtowane są te cechy, które decydują o prawdziwym poznaniu
i właściwym działaniu.  Wówczas człowiek "staje się najbardziej boską i łagodną
istotą na świecie, gdy jednak niedostatecznie i niewłaściwie został wychowany
jest najdzikszym stworzeniem jakie rodzi ziemia" /Platon - "Prawa" /.
Człowiek bez współczucia nie jest człowiekiem. Człowiek bez wstydu i dezaprobaty
nie jest człowiekiem.  Człowiek bez umiejętności rozróżniania dobra i zła, nie jest
człowiekiem.  Człowiek bez poczucia godności i szacunku nie jest człowiekiem.
Współczucie jest początkiem humanitarności, poczucie wstydu i dezaprobaty jest
początkiem sprawiedliwości; poczucie godności i szacunku jest początkiem obyczaju, a umiejętność odróżniania dobra od zła jest początkiem mądrości.
Człowiek ma te cztery Początki jak cztery kończyny.  Mieć je i mówić, że nie można ich rozwijać, to niszczyć siebie samego / Mencjusz /.
Zarówno Konfucjusz jak i Mencjusz zakładali, że nikt nie rodzi się człowiekiem,
natomiast każdy ma naturalną umiejętność dorastania do człowieczeństwa.
A jeśli tak, to środowisko w którym odbywa się to dorastanie gra niebagatelną rolę.
Tylko w otoczeniu żywych cnót, w środowisku mocnym codziennym praktykowaniem praw obyczajowych, w pełni rozwijać się może człowiek, który działając potrafi być dobry.
Człowiek mądry z zasady  jest dobry, tzn. potrafi czynić dobro i zarazem czyni to co
potrafi tzn. dojrzewa, bo takie jest jego przeznaczenie.
Najważniejsze jest to, abyś zawsze miał dobre samopoczucie. 
Przypuszczenie, że pokrzywdzeni, zepchnięci na margines, wykorzystywani ludzie
dzisiejszego świata sami sobie ten los wybrali, jest nie tylko aroganckie i egoi-
styczne, ale jest też blużnierstwem przeciwko ludzkiej naturze.  
Według socjologów Williama Cattona jr. i Rileya Dunlapa:
1. Ludzie różnią się zasadniczo od wszystkich innych stworzeń na Ziemi, na której
     utworzyli dominium.
2. Ludzie są panami swojego przeznaczenia; mogą sami sobie wyznaczać cele
     i nauczyć się wykonywać wszystko, co jest potrzebne do ich osiągnięcia.
3. Świat jest potężny i przez to stwarza ludziom nieograniczone możliwości.
4. Historia ludzkości jest historią postępu; istnieje rozwiązanie dla każdego 
     problemu, tak więc postęp nie może ustać.
Benjamin Franklin powiedział: " Obok pilności i umiaru nic tak nie przyczynia się
do awansu młodego człowieka w świecie, jak punktualność i akuratność".
Pojęcie dobra w myśleniu Etyczno-Gospodarczym.
1. Dobro jako sprawiedliwe /słuszne/ postępowanie - kto nie pracuje ten nie je;
     odpowiednia i natychmiastowa zapłata za pracę, potępienie nieuczciwości
     i lichwy, ochrona elementarnych środków do życia.
2. Dobro jako dobro ogółu - wspólnota konsumentów - pogoń za bogactwem
     prowadzi do demoralizacji i osłabia społeczeństwo / Platon /.
3. Dobro jako cel ludzkiego dążenia - zdobywanie majątku, bogacenie się nie jest
     dobrem, jest tylko środkiem do celu, "bezpłodny pieniądz" / Arystoteles /.
4. Dobro jako przyjemność, rozkosz, zadowolenie - należy maksymalnie korzystać
     z dóbr / Arystyp z Cyreny, Epikur /.
5. Dobro powstałe przez połączenie z cnotą /Seneka /.
6. Najwyższym dobrem jest Bóg - bogactwo jest tylko narzędziem, które można
     wykorzystać dobrze albo żle / Klemens Aleksandryjski/.  Właściciel jest tylko
     czasowym zarządcą;  dobra gospodarcze stanowią własność wszystkich ludzi
     pochodzącą od Boga /Bazyli Wielki / ;  natura stworzyła prawo wspólnej wła-
     sności, zaś indywidualna uzurpacja uczyniła z niego prawo własności prywatnej
     / Ambroży /.
7. Dobro to Bóg i związek człowieka z Bogiem - cena sprawiedliwa, a także spra-
     wiedliwa płaca i zysk, potępienie lichwy / Tomasz z Akwinu / .
8. Dobro to postępowanie zgodne z kanonami religii katolickiej - uprawnienia do
     bogacenia się / ocena zysku kupieckiego i lichwy / praktyki monopolistyczne
     i funkcje gospodarcze państwa.
9. Dobro to, to co służy ogółowi i jednostce - uznanie potrzeby wymiany i zysku,
     cena jako efekt umowy, potępienie "psucia" monety, zmiana stanowiska wobec
     pracy.
Art. 1 Konstytucji R.P. głosi, iż " Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich Polaków" - zapis ten nie może być traktowany jako stwierdzenie stanu
faktycznego, a raczej jako obranego celu...

Jeśli nic się nie dzieje, napisz żeby o tym opowiedzieć.
Rzeki pochlebstw  wpadają do morza komplementów, w którym toną prawdziwe zasługi.
Aby poznać człowieka należy zostać jego towarzyszem podróży.
Sława - seria nieporozumień jakie się tworzą wokół danego nazwiska.
Artystą jest ten, kto z rozwiązania potrafi uczynić zagadkę.
Gdyby wszyscy wiedzieli co wszyscy mówią o wszystkich, nikt by z nikim nie rozmawiał.
Aby koń był silny należy go karmić, aby człowiek był silny należy go uczyć.
Lenistwo idzie tak wolno, że bieda je dogania.
Wydaje się, że cierpliwość to nic! Ale jakiż to wydatek energii.
Nieustanna praca wszystko zwycięża.
Pamięć, to podpórka inteligencji.
Najlepszą wiedzą jest ta, która łączy się z czynem.
Tylko słowa się liczą! Reszta, to tylko gadanie.
Gdy jesteśmy w czyichś rękach, musimy patrzeć przez cudze palce.
Nie dawaj rad ani soli, zanim Cię o to nie poproszą.
Kłamstwo, rozwija wyobrażnię i podtrzymuje pamięć.
Są ludzie, którzy nigdy nigdzie nie wadzą swoich trzech groszy, tylko od razu trzydzieści.
Optymista, to człowiek który dobrze zna siebie, a jeszcze do tego wierzy innym.
Kiedy Cię wychwalają, nie zapomnij sam siebie ocenić.
Życie to honorarium, które otrzymują nie autorzy, lecz ich dzieła.
Starość nie powinna być w większej mierze celem młodości, niż opieka nad młodością celem starości.
Jeśli ludzie na Twojej drodze stanowią płot, zmień kierunek a staną się kompanią honorową.
Nasze szczęście jest tylko pocieszonym nieszczęściem.
Zawsze wiedziałem, że aby zdobyć na świecie sukces, trzeba wyglądać na szaleńca a być mędrcem.
Tylko głupotę przypiszą Ci ludzie gratis.
Wieczność, zaczyna się i kończy łóżkiem.
Uśmiech, jak nowa fryzura, zmienia twarz, a nic nie kosztuje.
Uczciwość jest cnotą, która człowieka drogo kosztuje.
Zmarszczki są po to, aby odstraszyć ludzi młodych.
Prywatne cnoty, tworzą publiczne obyczaje.
Niesprawiedliwość, z której korzystamy nazywa się szczęściem!  Niesprawiedliwość, z której korzystają inni - to skandal.
Nie każde światło musi mieć wokół siebie ćmy i nie każda prawda musi mieć
swoich wyznawców.
Godność ludzka składa się z dwóch na pozór sprzeczności: z dumy i z pokory.
Dureń, gdy zrobi głupstwo, zawsze potem tłumaczy, że to był jego obowiązek.
Wpadając łatwo w złość, sam ścielesz sobie łoże z pokrzyw.
Śpiąc w pociągu, podróżujesz podwójnie.
Dzień, jest ojcem pracy! Noc, matką myśli.
Śpieszmy się, czas ucieka i ciągnie nas za sobą.
Odłóż na póżniej tylko to, co zrobisz od razu.
Deformują nas formuły.
Ludzie inteligentni, najbardziej zazdroszczą durniom pewności siebie.
Snobizm, jest pierwszą fazą odczuwania sztuki.
Nie siła, lecz wytrwałość tworzy wielkie dzieła.
Nuda to flet, na którym diabeł wygrywa nam swoje ulubione melodie.
Z umysłem jest jak ze spadochronem - działa tylko wtedy, gdy jest otwarty.
Każda prawda jest jak owoc, który gdy zielony zowie się paradoksem, a gdy dojrzały - banałem.
Rozum błyszczy mocniej, niż łysina.
Uprzejmość to moneta, która wzbogaca tego, kto ją wydaje.
Obiecując, zadłużasz się.
Prawiąc komuś komplementy, odbierasz je sobie.
Każda nowa znajomość jest jak but, z początku dobrze przylega, potem sama spada z nogi.
Pesymizm jest marnotrawstwem życiowych szans, optymizm jest ich nadużyciem.
Nie brzemię, ale jego nadmiar zabija.
Z braku przeciwnika, marnieje odwaga.
Wszyscy co wyglądają na szaleńców - są nimi! I jeszcze połowa tych, co na to nie
wyglądają.
Stoicka filozofia stawia ponad wszystko spokój ducha! Spokój zdobędzie tylko ten,
kto stawia wyżej poszukiwanie harmonii ducha, niż dążenie do majątku, sławy
i potęgi.
Niewolnikiem jest ten, kto się boi!  A kto myśli jest filozofem, choćby nic więcej nie umiał.
Fakt będzie zawsze nagi, choćby był ubrany podług najnowszej mody.
Nie rób bliżniemu co Tobie miłe, bo najprawdopodobniej macie zupełnie inne gusta.
Zewnętrzne nieochędóstwo jest znakiem wewnętrznego nieładu.
Pijmy! Umyjmy sobie szyję od środka.
Najwięcej ludzi ginie na drodze do rozumu.
Bieda drapie naskórek jak brudna bielizna.
Korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy.
W życiu wszystko sprowadza się do czynu! Uciechy i cierpienia znajdą się same.
Nie można dyskutować z pijanym! Obojętnie czym się upije: alkoholem, pieniędzmi
powodzeniem czy władzą.
Więcej ludzi tonie w kieliszkach, niż w rzekach.
Honor i zysk nie sypiają w tym samym łożu.
Co jest silniejsze od życia? Nieżyciowe przepisy!
Fałszywe argumenty mogą uzasadniać prawdziwą nienawiść.
Dobrze jest mieć przyjaciół! Żle - potrzebować ich pomocy.
Kłamstwem zajść można daleko, ale nie można wrócić.
Tych co nie wiedzą - nauczajcie, ile tylko możecie najwięcej! Społeczeństwo grzeszy tym, że nie daje nauki bezpłatnie! Odpowiedzialne jest za ciemnotę, którą
szerzy.
W życiu tak bywa, jeden tonie drugi pływa.
Prawo ludzkie łamie prawo państwowe i każda droga, która do tego prowadzi jest celowa, a niepodążanie tą drogą musi być uznane za niedopełnienie obowiązku.
Ach jaki ten świat niesprawiedliwy, Twój los wspaniały a mój parszywy! Gdyby na świecie było sprawiedliwiej, to mnie byłoby wspanialej a Tobie parszywiej.
Prawda nigdy nie tryumfuje, wymierają tylko jej przeciwnicy.
Dobrego i Karczma nie zepsuje, złego i Kościół nie naprawi.
Dziś człowiek żyje a jutro gnije.      Gdy szukasz rady, strzeż się zdrady.
Czapką, chlebem i solą ludzie ludzi niewolą!
Czego dobrocią nie zrobisz, tego złością nie wskórasz.
Deszcz poranny i płacz panny - oba krótkotrwałe.
Lepiej dojrzeć samemu, niż wierzyć drugiemu.
Od złej doli głowa boli.    Praca tuczy, bieda uczy.    Głód - to najlepszy kucharz.
I mądry głupi, gdy go bieda złupi.      Jeden traci, drugi się bogaci.
Jest to cnota nad cnotami, trzymać język za zębami.
Kto się nie leni, robi złoto z kamieni.   Kto w piątek skacze, ten w niedzielę płacze.
Jak w gromadzie to sporzej, jak samemu to gorzej.
Żyć to mieć! Mieć to żyć! Bądż pozdrowiony zysku skądkolwiek przychodzisz.

Ludzie są gorsi od wilków. I sztuka u nich i etyka i estetyka i różne filozofie a paskudni są.  Wszędzie kant, wszystko blaga, we wszystkim interes. Wszystko to błaznowanie.
Wszyscyśmy nie tacy, jacy jesteśmy naprawdę.  W życiu  ludzi zdarzył się olbrzymi błąd i trwa, trwa bez końca!  Nie warto patrzeć serio na świat - takie wszystko podłe i głupie.  A najgorsze jest to, że zgubiono honor człowieka.  Zgubiono zupełnie. A przecież, to największa wartość!  I wszystko winno być robione dla niego.  A tu z różnych stron, rozmaici dranie tworzą programy, teorie i idee.  Wszystko tam jest.
Wszystko: i wolność i równość i braterstwo.  Uniwersalny magazyn leków na wszelkie bóle ludzkości.  Ale nie ma najważniejszego - człowiek to największa wartość i w razie potrzeby wszystko winno być mu podporządkowane.  Nie wolno
człowieka do niczego zmuszać.  Można go uczyć, wychowywać, lecz nie wolno
obracać w materiał dla zblazowanych karierowiczów, dążących czy to do sławy,
czy do stanowisk, czy do bogactw, czy do zrealizowania swych "genialnych teorii",
które biorą w łeb przy pierwszym kontakcie z rzeczywistością.  To jest punkt wyjścia
Mnie życie kuło na zimno. Na 10 kowadłach 50 młotami. Przeszedłem wszystko.
Rzucało mną życie jak piłką.  Biło w twarz, pluło w oczy.  Nieraz traciłem wszystko
co najdroższe, a jednak się nie załamałem.  Zawsze zaciskałem zęby i mówiłem
życiu: nie, mnie nie zgnieciesz! Nie dam się!  I znów wybijałem się na wierzch.
Wierz mi: wszystko mija, wszystko się zaciera. Co dziś błyszczy w naszych oczach jak słońce, jutro staje się próchnem. I kobiety i bogactwo i zaszczyty - to wszystko
blaga.  Jedyny sens, własny hart.  Jedyna wartość - bezinteresowna przyjażń...
Pamiętaj, że nie warto dla niczego zatruwać sobie duszy...  Nie trzeba niczym się zachwycać, po niczym rozpaczać.  Trzeba żyć i już.  Kłamią Ci... dobrze!
Zdradzają... dobrze!  Oszukują... dobrze!  Tylko zawsze trzeba wiedzieć z góry, że tak musi być.  Wówczas można się z tego śmiać.  Człowiek w nieszczęściu lepiej
pozna życie i zrozumie je w jednym dniu, aniżeli człowiek szczęśliwy w ciągu
wielu lat.  Zrozumiałem, że dokoła mnie toczy się nieustanna walka o dobra
materialne, i że to jest głównym motorem wszystkich czynności. Zrozumiałem, że
zasadniczą wartością człowieka w oczach "świata"  jest wartość dóbr materialnych,
będących w jego posiadaniu!  Człowiek piękny ma cudny dar natury.
Człowiek zdrowy jest szczęśliwy.  Człowiek mądry jest światłem w ciemnościach
naszego życia. Człowiek silny wzbudza podziw.  Człowiek dobry jest ozdobą naszego gatunku.  Ale człowiek brzydki, chory, słaby, zły, niemądry, lecz chytry i bogaty - jest ich panem.  On kupi człowieka pięknego do ohydnych orgii.
Człowiek silny traci zdrowie pracując dla niego.  Człowiek mądry, zgłupieje wychwalając go.  Człowiek dobry będzie jego stróżem.  A ja, który broniłem jego
bogactw, zostałem wyrzucony na bruk... gdy spełniłem swoje zadanie.
Idż bohaterze: kradnij, rabuj albo głoduj.  Im lepiej się opłaca walczyć ze zbrodniarzami, niż ustrzec ludzi od zbrodni.  Postępują tak bo są bezmyślni.
Ale w przyszłości na tym przegrają.  Zawalą się ideały, w imię których młodzież
szła walczyć.  Zbankrutują wszystkie wzniosłe hasła.  Zostanie tylko ich hasło
prawdziwe:  " Co użyjem to dla nas, za sto lat nie będzie nas" !  Czemu nie
zorganizują robót publicznych, aby zatrudnić wszystkich pilnie potrzebujących
pracy? To przecież opłaciłoby się.  Po co im suszyć sobie tym głowę?  Knajpy są,
kabarety są.  Oni wiedzą, że spryciarze i bez nich się urządzą.  A niezaradni
powymierają, wylądują w szpitalach i więzieniach.  No i problemik samo życie
rozwiąże... 

Jeśli wskutek przemocy władzy, człowiek zostanie doprowadzony do upadku,
wówczas rebelia tego człowieka jest nie tylko prawem, ale i obowiązkiem.

Prawo ludzkie łamie prawo państwowe i każda droga, która do tego prowadzi jest
celowa, a niepodążanie tą drogą musi być uznane za niedopełnienie obowiązku.

Kiedyś prawo było święte w Rzymie. Nie tylko karało, ale i naprawiało krzywdy.
Jeśli ktoś coś ukradł, musiał w myśl prawa zwrócić w dwójnasób.  Kto skrzywdził
kogoś lichwą, musiał mu wynagrodzić czterokrotnie.  Takie było prawo w czasach
Republiki.

W rozdziałe czterdziestym księgi T,ang Huei-jao czytamy:
"W drugim miesiącu drugiego roku wu-to /619/ niejaki Jen Kan-lo z Wukungu
zajmował się rozbojem.  Gdy go ujęto, cesarz Kao-cu zapytał, dlaczego stał się bandytą?  Jen Kan-lo  odpowiedział!  Stałem się bandytą,  gdyż cierpiałem głód
i chłód!  Wówczas rzekł cesarz!  Jeśli ja, jako Twój Pan dopuściłem, abyś cierpiał
niedostatek, to /przestępstwo twoje/ jest moim przestępstwem.  I rozkazał go uwolnić" .

" Król Kazimierz Wielki stosował rozmaite metody postępowania, ale zawsze trzymał się zasady popierania słabszych przeciwko tym, co pod względem
społecznym stali wyżej"  -   "Polska Piastów"   Pawła Jasienicy 

Cywilizacja ludzka jest cywilizacją postępu!  Istnieje rozwiązanie każdego problemu.

Dusza pełna cienia łatwo rodzi grzech.  Winny jest nie ten co grzeszy, lecz ten kto
roztacza ciemnotę.

Spragnieni szczęścia przyszłych pokoleń, ideologowie potrafią mało się przejmo-
wać losem tego, które akurat żyje;  skłonni bywają traktować je jak coś w rodzaju
nawozu użyżniającego!

Bóg daje ludziom powietrze, prawo je im sprzedaje! Nie oskarżam prawa, ale czczę wolę Boga.

Błędy słabych, ubogich i ciemnych są błędami mocnych, bogatych i uczonych!

Prywatne cnoty tworzą publiczne obyczaje!

Wiele jest rzeczy pięknych, lecz najpiękniejszą rzeczą jest sam człowiek.
Samotność jest dla umysłu tym, czym dieta dla ciała.
Ludzie rodzą się wolni i równi, lecz póżniej niektórzy się żenią.
Takich ludożerców jest liczba niemała, co zżerają ducha nie tykając ciała.
Małżeństwo to tak piękna rzecz, że trzeba o niej myśleć całe życie.
Mężczyzna co roku ma o rok więcej, kobieta tylko raz na trzy lata.
Małżeństwo z rozsądku jest skromnością z lenistwa.
Kobiety nie lubią bohaterów! Wolą zwycięzców!
Zwykle szuka się szczęścia tak jak okularów, które ma się na nosie.
Szczęście jest zawsze tam gdzie je człowiek widzi.
Wdzięczność, to pamięć serca.
Życie - ciężki kwadrans złożony z uroczych chwil.
Nic nie jest tak miękkie i tak twarde jak serce.
Namiętność leci, przyjemność biegnie, rozsądek idzie - nic dziwnego, że przychodzi zawsze spóżniony.
W tryumfalnym pochodzie kobiety, mężczyzna inteligentny zajmuje miejsce konia
wyścigowego, głupi - pociągowego.
Kochać - to utrzymywać i rozwijać dzieło życia, wskrzeszać świat na obraz harmonii
 tego, co się odczuwa.
Marzenie - pełen poezji sposób myślenia o niczym.
Piętą achillesową człowieka jest jego stopa życiowa.
Miłość zna dwie choroby: wojnę i pokój.
Miłość, to przestrzeń i czas udostępniane dla serca... Bo choć tylko szczęście jest
zbawienne dla ciała, zgryzota rozwija siłę ducha.
W małżeństwie najgorszą rzeczą po teściowej jest żona.
Cierpliwość to kwiat, który nie rośnie w każdym ogrodzie.
Pojednania w miłości to rodzaj bibuły, która osusza atrament, nie usuwając plam.
Sojusz człowieka i zwierzęcia raduje i koi serce, gdyż przypomina i odtwarza Raj.
Mężczyżni polują, kobiety łowią.
Miłość - najbardziej nierentowna produkcja i dystrybucja, lepsze jej wyroby idą na złom a gorsze do użytku i eksploatacji.
Czy rzeczywiście starość jest taka okropna jak mówią? Nie, o ile będziesz mył zęby cztery razy dziennie przez całe życie.
Chcąc mieć słabość do kobiet, trzeba być w sile wieku.
Nie mówię, że kobiety nie są głupie, stworzono je na podobieństwo mężczyzn.
Dla mężczyzny, kobiety są tym, czym żagiel dla żaglowca; nie popłynie bez nich.
Między łóżkiem a stołem, wydeptane są najdłuższe drogi człowieka.
Normalizacja ludzi przebiega najwolniej, gdyż natrafia na same prototypy.
W kobiecie ostatni starzeje się wiek.
Opinia kobiety ma niewielką wagę, ale tylko dureń jej nie wysłucha.
Przeznaczenie oddaje kobietę pierwszemu. Przypadek najlepszemu. Wybór -
pierwszemu lepszemu.
Piękna kobieta to niebo dla męskich oczu, piekło dla duszy i czyściec dla portfela.
Dobra żona - męża korona.       Niedobra żona - cierniowa korona.
Biada temu domowi, gdzie krowa dobodzie wołowi.
Śmierć i żona od Boga przeznaczona.