Trucizna

 Czujesz tą truciznę, rozchodzącą się  w twoich żyłach, Mahn? Tą palącą substancję, która powoli pęta twój organizm, zmuszając go do rzeczy, których nigdy w życiu byś nie zrobiła?
  Droga Mahn, ta trucizna to właśnie nienawiść. Widzę, że otwierasz usta. Nie rób tego; milczmy. Nie ma nic piękniejszego niż cisza. Widzę, że ogarnięta jesteś rządzami, których nie umiesz pojąć. Proszę cię, zrozum, że jedyne co przyniesie ci teraz ukojenie to spokój.  Spróbujmy złączyć się z przyrodą, poczuć każdy odmuch wiatru, zapamiętać cichy śpiew drzew; nie dajmy się pochłonąć teraźniejszości. Stańmy się jednością z ziemą, wsłuchajmy się w jej bicie! Jesteśmy teraz przeszłością i przyszłością. Nie ma teraźniejszości. Istniejemy jako obłoki.... 
    Mam go w dupie. - Pomyślała Mahn. - Nienawidzę starego dziada.
 
[Chwilowo brak pomysłów na dalszy ciąg. KOchane pasjoneo wywaliło mnie, kiedy próbowałam zapisać resztę "wypocin". Z góry przepraszam za błędy, ale moja BETA (tak, to do ciebie, niewierna!)  zrobiła sobie wolne i wyjechała gdzieś  na Wyspy Leniwe. ]