Serce z lodu
obrasta soplami,
topi się w płaczu
zalane łzami.

Serce ze szkła
szuka odbicia,
okrywa je mgła
podwójnego życia.

Serce z kamienia
rani jak ciernie,
traci wspomnienia
i jest niewierne.

Serce ze skały
dumą się unosi,
mając świat cały
o nic nie prosi.

Lecz…

bywa też serce
czyste jak łza,
kocha w udręce
nie czyniąc zła.

Dlaczego mam słuchać serca?
Bo nie uciszę go nigdy.
I nawet gdybym udawał,
że nie słyszę, o czym mówi,
nadal będzie biło w mojej piersi
i nie przestanie powtarzać mi tego,
co myśli o życiu i świecie,
a przede wszystkim o Tobie.

Patrze przez okno z nadzieją, że powróci,
lecz co dzień ma twarz się smuci,
słysze bicie serca w ciszy tej,
lecz ucichł płomień duszy mej...
Płaczę, wzdycham i zasypiam,
moja męka cię unika...
Staram się odegnać złe myśli,
bo to złe wobec wszystkich.
Nagle ciemność mnie ogarnia, (boję się)
lecz to tylko chwila moment i nie ma mnie :(

Dzien, noc na przemian smutkiem goni
kazda chwila samotniejsza mnie czyni.
kazda minuta lzy wyciska z oczu
i nie ma szczescia na mojej zycia lini.

Ma droga cierniami i bolem pokryta
slabne w kazdy dzien i isc juz nie moge
i wleke swa ostatnia zycia nadzieje
resztkami sil ruszam w samotna nieszczesc droge.

I nikt nie poda bratniej dloni,
nikt mej duszy nie wreczy uczucia szczerego
nikt nie powie do mnie przyjaznego slowa,
nikt w rozpaczy nie pocieszy serć mego.

Zniszczony, zmeczony, przystanac musze
i oczy od krwawych lez wycieram,
zamykam ciezkie powieki i blogo zasypiam.
Nie! Ja juz nie spie - ja umieram.

Ból i cierpienie nie mijają, są przebiegłe
czają się w nocy, gdy jestem sam, bezbronny
noc owija dom, nadchodzą
rozrywają chwilowy spokój, niszczą ułamki normalności
łamią serce i kruszą duszę
powracają wspomnienia a z nimi wyrzuty,
że mogło być inaczej...
że mogłaś żyć
mogłaś...
już nie wrócisz
a one będą mnie podstępnie dopadać
niszczyć mnie
nie zbledną, nie znikną
nigdy

Jest mi smutno,
jest mi źle,
chyba potnę zaraz się.

Już nóż w ręku,
ręka drży,
pierwsze cięcie,
plama krwi.

Jeszcze jedno
i kolejne,
nie żałuję,
ja chcę więcej!

Jest mi dobrze i jest pięknie,
to się skończy happy end-em (death -.- )

Teraz tylko czuję spokój,
krople łez, dusza w mroku.

Niech mnie nikt nie żałuje,
byłem tylko zwykłym ch***m.

Jak zapomnieć!!!
Tysiące myśli w głowie,
a ja i tak myślę o Tobie.
Chęć zapomnienia,
tego nie zmienia.
Chęć znienawidzenia
jest nie do spełnienia.
Mętlik w głowie, w sercu żal,
w oczach łzy, a w pamięci Ty.
Ty i te dni, które nie dają mi spokoju,
jak fragmenty filmu przewijają się w głowie.
Jak zapomnieć o tobie,
gdy głowa pełna wspomnień.
Gdy samotność i tęsknota doskwiera
a sens istnienia pomału umiera.
Chęć zapomnienia,
tego nie zmienia.
Chęć znienawidzenia,
jest nie do spełnienia.

Teraz jestem sam...
Nie ma przy mnie Cię...
Z oczu łzy mi płyną...
Serce rozkleja się...

Serce moje jest złamane...
po utracie snu który mi dałaś...
Oczy od łez czerwone...
Ręce od szkła skrwawione...

Kryję się, by chociaż raz ujrzeć Cię...
By ucieszyć oczy odbiciem twym...
Moja miłość jest męką...
Krwawi...
Dręczy...
Boli...

Gdy patrzę na twoje zdjęcie
Nic nie powstrzyma łez.
Zakochałem się zbyt mocno,
By odwrócić szybko się.
Nie potrafię już zapomnieć
Tylu naszych chwil.
A teraz wszystko odeszło,
Pozostały tylko łzy.

Dziękuję Ci, najdroższa,
w mym sercu najsłodsza
za chwilę spędzone
razem z Tobą,
które zostały utracone.

Chciałem Ci to powiedzieć,
lecz okazji nie miałem
i wtedy nie wiedziałem,
że najbardziej w życiu,
to Ciebie tylko kochałem.

Choć się czasem kłóciliśmy,
do siebie się nie odzywaliśmy,
to ja pamiętać będę
te dobre chwile,
gdy było bardzo mile.

Przepraszam Cię za to,
co Ci złego uczyniłem,
jakie krzywdy wyrządziłem
i co Ci źle powiedziałem,
bo tak naprawdę, mimo wszystko, Ciebie kochałem.

Byłaś moją słodką ukochaną dziewczyną,
zawszę kochaną i mile uwielbianą.

Choć już nie jesteśmy razem,
to będziesz wspomnienia darem,
który był w przeszłości
i nigdy nie zapomnę Ciebie
bo było mi z Tobą jak w niebie.

Pamiętam jak się spotykaliśmy,
cały czas rozmawialiśmy,
do siebie się uśmiechaliśmy
i mile czas spędzaliśmy.

Moje serce kochało Twoje,
Ty wypełniałaś myśli moje
i jak w bajce było
bo razem z Tobą się żyło.

Wszystko jednak przeminęło,
jak woda odpłynęło
ale w głębi serca mego
coś zostało, wspomnienie z życia tamtego.

Siedzę teraz samotnie w domu
I piszę wiersze kolejne o Tobie
O tym co robię nie powiem nikomu
Wole tłumić złe myśli w sobie.

Przez kilka wierszy wyrazić bym chciał
Wszystkie me myśli, odczucia, emocje
Mą miłość do ciebie znowu wyznałem
Zrobię to jeszcze niejednokrotnie.

Ty jesteś jak woda co daje życie, Ty jesteś jak skała co daje oparcie, Bardzo cię kocham, choć czasem skrycie, Do serca twego dążę uparcie. Tyś mi pociechą w każdej godzinie, Gdy los nas czasem smutkiem obdarzy, Tyś jest filarem w naszej rodzinie, Jesteś jak skarb, o którym się marzy. Ty jesteś jak gwiazdy co świecą na niebie I jak planety co dają nadzieję, Na lepsze życie, wciąż blisko Ciebie, Bo wokół Ciebie ciemność jaśnieje. Tyś moją muzą, moim natchnieniem. Tyś fundamentem jest mojej wiary, Czasu wolnego uzupełnieniem, Tyś jest lekarstwem na życia koszmary. Ja wiem, że czasem serce Twe smucę, Czasem wychodzi tak jakoś samo, Dziś tylko jedną prawdę ci nucę, Za wszystko dzisiaj dziękuję ci Mamo!

Stało się, co stać się miało. Święte powstało z martwych ciało, Zwyciężyło śmierć, nie łamanych kości I zaczęła się droga ku wieczności. Zwyciężony grzech, lecz za grzechy kara I twa własna śmierć, za grzechy ofiara Gdy na niebie krzyż, z gwiazd ognia powstanie, Czy to koniec już, czy to koniec Panie. Trzęsienia ziemi, kataklizmów moc I dzień zniknie gdzieś i nastanie noc. Podmuchem Anioła huraganów siła, Na swej drodze gdzieś wszystko wyniszczyła. I anioła chlust i wezbrały wody, Niszczycielska moc niszczy przeszkody, Wodą czyści plon, czyści Anioł trzeci, Czwarty, ogień i wojna, atom z nieba leci. Tak oddzieli ziarno w ogień wrzuci plewy I nastanie pokój, znów powrócą mewy. Tak na tysiąc lat, Pokój otuli świat. Lecz znów powróci smok, Człowieka zbłądzi krok, I ostateczna walka, ostateczny sąd. I na wieki smok już wygnany stąd, Nie powróci grzech, a grzeszników jęk Ognia poparzeń krzyk, zębów szczęk, Niech przypomina, że To wszystko już zaczyna spełniać się.

Nie zabijaj mnie Mamo!!!
Ja już żyję w twym łonie,
Mamy krew taką samą,
I już rosną mi dłonie.
Nie zabijaj mnie Mamo!!!
Ja chcę żyć w twoim świecie,
Tyś jest do życia bramą,
A ja jestem twe dziecię.
Nie zabijaj mnie Mamo!!!
Nie chcę pójść w ręce kata,
Choć już skazał mnie tato,
Ja chcę żyć! i nieć brata.
Nie zabijaj mnie Mamo!!!
Ja twym dzieckiem, rodziną,
Ciało mamy to samo,
Połączone pępowiną.
Zabij myśl o aborcji!!!
Nie rozstawaj się z niebem,
Nie zabraknie nam porcji,
Podzielimy się chlebem.
Pozwól mi się urodzić!!!
Daj mi szansę na życie,
Nie daj złemu się zwodzić,
Bogu oddaj się skrycie.
On nam w życiu pomoże,
Nie będziemy żyć same,
Ciebie proszę mój Boże,
Weź w opiekę mą mamę.

Wiesz mamo



Dobrze mi tutaj



Leżę pod Twoim sercem



Jest mi ciepło i wygodnie



Co jakiś czas tylko smutnieję



Bo wyczuwam jak bardzo sie martwisz



Ale już niedługo będzie dobrze



Przecież będziemy mieli siebie







Obiecuję



Przyrzekam Ci mamo



że będę bardzo dobrym chłopcem



Nie będę Cię budził płaczem w nocy



Będę chodził zawsze do szkoły



Nawet gdy nie będzie mi tam dobrze



Będę cichy i grzeczny jak tylko potrafię



Nie chcę żebyś się smuciła







Mamusiu



To już niedługo



Wyrosnę na silnego chłopcem



I będę zawsze przy Tobie



Obronie Cię przed złem tego świata



I nie pozwolę by ktoś Cię skrzywdził



Dla Ciebie mogę zrobić wszystko



Przecież tak bardzo Cię kocham







Proszę



Błagam Cię mamo



Pozwól mi spełnić obietnice



Tak, wiem, że nie będzie łatwo



Nigdy Cię nie zawiodę



Tylko pozwól mi przeżyć



Mam dopiero trzy miesiące



To za wcześnie by umierać