Wisława Szymborska

Nasz kochana Wicia jest jak liczba pi....  Zawsze miałam sentyment do tego utworu

Liczba pi


Podziwu godna liczba Pi

trzy koma jeden cztery jeden.

Wszystkie jej dalsze cyfry też są początkowe,

pięć dziewięć dwa ponieważ nigdy się nie kończy.

Nie pozwala się objąć sześć pięć trzy pięć spojrzeniem

osiem dziewięć obliczeniem

siedem dziewięć wyobraźnią,

a nawet trzy dwa trzy osiem żartem, czyli porównaniem

cztery sześć do czegokolwiek

dwa sześć cztery trzy na świecie.

Najdłuższy ziemski wąż po kilkunastu metrach się urywa

podobnie, choć trochę później, czynią węże bajeczne.

Korowód cyfr składających się na liczbę Pi

nie zatrzymuje się na brzegu kartki,

potrafi ciągnąc się po stole, przez powietrze,

przez mur, liść, gniazdo ptasie, chmury, prosto w niebo,

przez całą nieba wzdętość i bezdenność.

O, jak krótki, wprost mysi, jest warkocz komety!

Jak wątły promień gwiazdy, że zakrzywia się w lada przestrzeni!

A tu dwa trzy piętnaście trzysta dziewiętnaście

mój numer telefonu twój numer koszuli

rok tysiąc dziewięćset siedemdziesiąty trzeci szóste piętro

ilość mieszkańców sześćdziesiąt pięć groszy

obwód w biodrach dwa palce szarada i szyfr,

w którym słowiczku mój a leć, a piej

oraz uprasza się zachować spokój,

a także ziemia i niebo przeminą,

ale nie liczba Pi, co to to nie,

ona wciąż swoje niezłe jeszcze pięć,

nie byle jakie osiem,

nieostatnie siedem,

przynaglając, ach, przynaglając gnuśną wieczność

do trwania.

Masz racje, wielka strata i wielka szkoda

tak chyba jest dobrze - odejść zostawiając cos dobrego

Pisała  o przemijaniu,ale równie pieknie o miłości.Wgłębiłam się w poezję Szymborskiej 16 lat temu,kiedy otrzymała literackiego Nobla.
Przeżyła 89 lat .Niechętnie mówiła o sobie.Chciała zatrzymać coś dla siebie.Słusznie! Przecież w całej Szymborskiej najbardziej istotna była JEJ twórczość , przynajmniej z mego  punktu widzenia.
Też mi smutno   :(

odeszla wyjatkowa osobowosc. ale Szyborska nie umrze nigdy. jest juz w wiecznosci. 

oczywiście śmiercią osób dalszych niz moja najbliższa, (podkreślam z premedytacją nie używając pokrewieństwa) rodzina... tego bym nie zniosła... dobranoc.

jedni sie rodza inni umieraja, taka kolej rzeczy... dokładnie dziś zanim dowiedziałam sie o Jej śmierci, pomyślałam: nie potrafie martwic sie smiercią... przepraszam... nie umiem...