Dziękuję Ci Panie, że żyję. Dziękuję Ci za to wszystko co kryję. Za miłość od ludzi wspaniałych, I za nienawiść od mych wrogów stałych. Za zwierzę chodzące po domu, I za przyjaciela stojącego w progu. Jestem wdzięczna za zdrowy rozsądek Oraz za wieczory spędzane z Nim w piątek. Za codzienne lśnienie z góry, Aby widzieć jakie popełniam bzdury. Dziękuję za frezje w pokoju pachnące I za konwalie w kuchni więdnące. Lecz przede wszystkim za nadzieję, Że spełni się moje najskrytsze mrzenia

Dla mężczyzn wieczny znak zapytania
Choć wizualnie i sercu dobrze znana
Przez umysł w pełni nieprzebrana
Tylko dzięki urodzie dostrzegana
Na jawie i w snach wychwalana
Może i doceniona, ale czy zrozumiana?

To anioł, nie kobieta- mówią czasem o niej
Jaka zaradna i pracowita, kochana
Nie taka doskonała, bo bez skrzydeł
Lecz wdzięku więcej jej nie trzeba
Dobrocią i czułością po brzegi wypełniona
Jako matka, żona...w rodzinie niezastąpiona

Czasem kusicielka i diablica czarująca
Która spojrzeniem swym zniewala
Na łopatki męskość obala
Zalotnym mrugnięciem powiek
Niewinnym uśmiechem
I już słabną serca w niewolę wzięte

Jest delikatna, opiekuńcza, kochająca
Potrafi być też twarda, zacięta...
Sprawdza się w każdej życiowej roli
Choć życie co dzień ciężaru dokłada
Nie pytając- Czy sobie z ty

Miłość nie polega na tym, aby stać nieruchomo jak pustynia, ani hulać po świecie jak wiatr, ani patrzeć z daleka. Miłość jest tą siłą, która przemienia i ulepsza świat. Kiedy dotarłam do niej po raz pierwszy, wydawała mi się absolutnie doskonała. Z czasem jednak odkryłam, że jest odbiciem tego wszystkiego, co zostało stworzone, że nią również miotają i namiętności, i wojny. To my, ludzie, karmimy Duszę Świata, a świat w którym żyjemy, stanie się lepszy lub gorszy w zależności od tego, czy my sami będziemy lepsi czy gorsi. Tu właśnie przychodzi z pomocą siła Miłości, bo zawsze, gdy kochamy, to pragniemy być lepsi niż jesteśmy

 ŻYCIE to jest długi rejs. My jesteśmy okrętem dla niego. Musimy płynąć ciągle naprzód, na spotkanie z przygodami. Naszym sterem jest SERCE, a żaglami RODZINA. Dzięki nim szybciej płyniemy. WIARA to ogromny maszt, na który wciągamy żale. Wiatrem co ciągle w żagle dmucha jest nasza MIŁOŚĆ i MIŁOŚĆ bliskich. Raz nas pcha w przód, a nie raz przestrasza. Załogą na tym okręcie są PRZYJACIELE, którzy w trudach nas wspomagają. Dużo trzeba pracy, by pozyskać dobrego PRZYJACIELA, a z nim zdziałamy wiele. MIŁOŚCIĄ, DOBROCIĄ ich pozyskamy, a Oni będą naszą podporą na dobre i na złe. Cieszyć się również sami będą, że przyjaźń naszą zdobędą