Prawdziwa przyjazn jest sciezką do blekitu nieba
Są takie przyjazne stopy
które przecieraja droge tak wyrażnie
ze nie potrzeba zadnych drogowskazow
Przyjazn jest otwarciem zamknietej powieki
tak jak w źrenicy oka cale piekno swiata
staje sie jednym obrazem
tak przyjacielskie spojrzenie
przenosi czlowieka do ogrodu duszy
przyjazn jest poszukiwaniem zrodla blasku
ktorym zalsnila twarz przyjaciela
trzeba uniesc sie wysoko aby zrozumiec
ze na twarzy przyjaciela odbija sie oblicze naszej przyjazni
przyjazn jest stworczym dotykiem piekna
okrag przyjacielskich dloni nie jest zamknieciem na swiat
ale otoczeniem swiata ramionami przyjazni
przyjazn jest pocalunkiem prawdy bez szminki pozorow
potok prawdy wyplywajacy z ust przyjaciela
ma moc stac sie oceanem milosci
przyjazn to sztuka wsluchiwania sie w instrument solowy
z pragnieniem wlaczenia go w symfonie zyciapoznac przyjaciela to wsluchiwac sie w jego wnetrze
aby slowo, ktore niesiemy mu w darze harmonijnie brzmialo
z dzwiekiem jego duszy...
nasieniem przyjazni jest serce
serce dotkniete promieniem przyjazni
otwiera sie na podobienstwo rozy
jakby chcialo wytanczyc
"dziekuje za cud"...
M.W.